Kiiciɣdiɣ, kiiciɣdiŋ

  1. nom [Kiiciɣ́diɣ, kiiciɣ́díŋ]

    Impuissant

    • Inanimé(e)
    • immobile

    Wiyaʋ caɣ e-kpelaɣ yɔɔ kiiciɣdiɣ.

    Le chef est assis immobile dans son fauteuil.