tanaʋ, tanaŋ

  1. nom [tanaʋ́, tanáŋ]

    blague

    • plaisanterie
    • amusement

    Cɔzɔ kʋʋ ɛ-sayɩnaa tanaʋ

    Le grand-père plaisante avec ses petits-fils

    • tanaʋ labʋ — s’amuser ; plaisanter
    • Tanaʋ malaba mantɩtɛ man-taa — ce n’est qu’une blague ; il n’y a rien de sérieux

    Synonymes : egbatʋ, amʋʋza, faawɩyɛ, leɣyuu